Strona wykorzystuje COOKIES w celach statystycznych, bezpieczeństwa oraz prawidłowego działania serwisu (więcej informacji).
Jeśli nie wyrażasz na to zgody, wyłącz obsługę cookies w ustawieniach Twojej przeglądarki. Rozumiem, nie pokazuj więcej tego komunikatu.

Współpracujemy z:


certyfikat on-line
Strona główna
 Strona główna

 <2012-05-14 09:08:58> Zobowiązania w obrocie gospodarczym

Obrót gospodarczy polega na wymianie dóbr i świadczeniu usług i jest dokonywany albo między przedsiębiorcami bądź miedzy konsumentem a przedsiębiorcą. Wszystkie czynności w obrocie gospodarczym dokonywane są z uwagi na prowadzoną na własny rachunek działalność gospodarczą. Aby działalność miała charakter gospodarczy wymaga się, by miała stały, zawodowy charakter, była podporządkowana regułom racjonalnego gospodarowania oraz by była prowadzona na własny rachunek. Obojętna jest forma prawna prowadzenia działalności, a także dziedzina aktywności.

 

Związek zobowiązania dłużnika z działalnością gospodarczą zwykle polega na tym, że  zobowiązanie to łączy się z czynnościami prawnymi dokonywanymi w toku prowadzenia tej działalności.

Zobowiązanie jest stosunkiem prawnym, w którym jedna osoba (wierzyciel) może żądać od drugiej (dłużnik) świadczenia, a ta ostatnia powinna to świadczenie spełnić. Treścią zobowiązania są zawsze uprawnienia wierzyciela i odpowiadające im obowiązki dłużnika. W obrocie gospodarczym wierzytelnością są wszelkie przewidywane przychody środków pieniężnych z różnych tytułów, np. sprzedaży produktów, wykonanych robót i usług, rozliczeń z pracownikami. Co do obowiązków dłużnika, zazwyczaj z jednego zobowiązania wynika ich szereg i są ze sobą powiązane, np. obowiązek kupującego obejmuje obowiązek odebrania rzeczy i zapłaty za nią określonej ceny. Obok obowiązków głównych mogą też występować obowiązki uboczne np. obowiązek zapłaty odsetek z tytułu opóźnienia świadczenia pieniężnego.

Świadczenie dłużnika określone w zobowiązaniu musi być możliwe do wykonania, a w momencie powstania zobowiązania powinno być również oznaczone. Świadczenie będzie miało z reguły określoną wartość majątkową, ponieważ tylko wtedy  możliwe jest skorzystanie z przepisów gwarantujących pociągnięcie dłużnika do odpowiedzialności na wypadek niewykonania zobowiązania.

Najbardziej znaczącą, z gospodarczego punktu widzenia, grupę zobowiązań stanowią tzw. zobowiązania wzajemne (np. umowy sprzedaży, zamiany, o dzieło, o roboty budowlane, najmu, odpłatnego zlecenia itp.), oparte na zasadzie ekwiwalentności. W umowach tych każda ze stron jest względem siebie dłużnikiem jak i wierzycielem, i każda ze stron jest zobowiązana do świadczenia będącego odpowiednikiem świadczenia drugiej strony.

Prawo ustanawia również wzorzec należytego świadczenia wykonania zobowiązania. Dłużnik zobowiązany jest do staranności ogólnie wymaganej w stosunkach danego rodzaju. Należyta staranność dłużnika w zakresie prowadzonej przez niego działalności gospodarczej określa się natomiast z uwzględnieniem zawodowego charakteru tej działalności. Wynika z tego, że od dłużnika, który jest zobowiązany z umowy gospodarczej wymagany jest wyższy standard starannego postępowania. Sankcją za niewykonanie zobowiązania bądź jego nienależyte wykonanie jest obowiązek naprawienia szkody.

 

Zasadą jest, że dłużnik powinien wykonać zobowiązanie zgodnie z jego treścią, w sposób odpowiadający jego celowi społeczno-gospodarczemu oraz zasadom współżycia społecznego, a jeżeli istnieją ustalone zwyczaje, również w sposób odpowiadający tym zwyczajom. Strony powinny zatem respektować wzajemne interesy.

opracowała: Sylwia Bińkowska

Dodał: admin - 2012-05-14 09:08:58
wykonanie choruzy.pl © 2010